กราบนมัสการพระอาจารย์และกราบเรียนถามอาจารย์ทุกท่านค่ะ
ขอความกรุณาพระอาจารย์และอาจารย์ทุกท่านช่วยอธิบายความหมายและความแตกต่างของคำว่า จิต สติ และสัมปชัญญะด้วยค่ะ เพราะมีความ
สับสนและขาดความชัดเจนในคำดังกล่าว โดยเฉพาะจิตและสติที่ต้องอยู่คู่กันในการปฏิบัติสมาธิ หลังจากที่เรียนหลักสูตรครูสมาธิจบแล้วก็ยังไม่สามารถ
แยกความแตกต่างกันได้ชัดเจน แต่ก็ทำให้มีหลักและแนวทางในการปฏิบัติมากขึ้นค่ะ การรู้ ระลึกรู้ การรู้ตัวทั่วพร้อมในเรื่องของสมาธิมันแตกต่างกัน
อย่างไรค่ะ รบกวนถามเป็นข้อ ๆ ดังนี้นะค่ะ
1. เมื่อนั่งสมาธิกำหนดจิดอยู่ที่ฐานจิต บริกรรมพุทโธจนสามารถละคำบริกรรม มีความรู้สึกว่าจิตค่อย ๆ รวมมาอยู่ที่ฐานจิตและรู้สึกถึงลมหายใจเข้าและ
ออกบางครั้งจะเห็นเป็นจุด หรือรู้สึกเจ็บบริเวณฐานจิต บางครั้งได้ยินเสียงสวดมนต์ แสดงว่าจิตสงบจนเกิดนิมิตและอาการเจ็บก็เป็นกิริยาจิตใช่ไหมค่ะ
และการรู้สึกว่าจิตค่อย ๆ รวมมาอยู่ที่ฐานจิตและรู้สึกถึงลมหายใจเข้าและออกนี้คือสติใช่ไหมค่ะ และสัมปชัญญะคือการที่รู้ว่าเรานั่งตัวตรงหรือเอียงอย่าง
นี้ใช่ไหมค่ะ
2. ขณะเดินจงกรมกำหนดจิดอยู่ที่ฐานจิต และเวลาก้าวขาก็รู้สึกได้ถึงลมหายใจเข้าและออก วางเท้าบนพื้นได้พร้อมกันหรือไม่ แสดงว่าจิตกำลังเคลื่อน
ที่ไปมาระหว่างฐานจิต ขา ลมหายใจและเท้าใช่ไหมค่ะ และการที่เรารู้สึกถึงสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้คือสติใชไหมค่ะ การรู้ว่าวางเท้าบนพื้นได้พร้อมกันหรือไม่
คือสัมปชัญญะใช่ไหมค่ะ
3. เมื่อเลิกนั่งสมาธิแล้วทำไมถึงยังมีความรู้สึกเย็นบริเวณฐานจิตบางครั้งเป็นชั่วโมงเป็นวันก็มี หรือยังได้ยินเสียงต่าง ๆ อยู่อีกค่ะ โดยเฉพาะเสียงที่ได้ยิน
บางครั้งเป็นเสียงสวดมนต์ บางครั้งเป็นเสียงพูดและสามารถพูดโต้ตอบได้ด้วย ควรจะทำอย่างไรดีค่ะ ปัจจุบันพยายามจะไม่สนใจเสียงต่าง ๆ ที่ได้ยิน
และใช้ชีวิตไปตามปกติ แต่บางทีก็รู้สึกเหมือนถูกรบกวนและสับสนเหมือนกันค่ะ มีบางท่านแนะนำว่าไม่ควรนั่งสมาธิเพราะไม่เหมาะกับตนเองให้เจริญ
สติและสวดมนต์แทน เพราะสติยังตามไม่ทันจิต แต่ก็ไม่ทราบวิธีเจริญสติอีกนั่นแหละค่ะ หรือว่าควรจะเลิกปฏิบัติไปเลยค่ะ แต่ก็รู้สึกเสียดายที่มี
โอกาสเกิดเป็นมนุษย์แล้วได้พบกับพุทธศาสนาและอริยสงฆ์เช่นพระอาจารย์หลวงพ่อวิริยังต์ที่จะเป็นกัปตันนำพาไปสู่จุดหมายปลายทางแห่งนิพพาน
แล้วทั้งทีเลยไม่อยากปล่อยให้โอกาสนี้ผ่านไปเลยค่ะ เพราะไม่รู้ว่าอีกกี่ชาติถึงจะมีโอกาสเช่นนี้อีก แต่ก็ยังมีความกังวลใจกลัวว่าตนเองจะเสียสติไปซะ
ก่อน รบกวนพระอาจารย์และอาจารย์ทุกท่านช่วยชี้แนะวิธีปฏิบัติในการใช้สติคุมจิต หรือวิธีการฝึกสติให้แกร่งกล้าเพียงพอที่จะควบคุมจิตได้ด้วยค่ะ ขอ
คำอธิบายที่เข้าใจได้ง่ายหน่อยนะค่ะ เพราะไม่มีความรู้ในทางธรรมเลยค่ะ ขอบพระคุณพระอาจารย์และอาจารย์ทุกท่านล่วงหน้านะค่ะสำหรับคำชี้แนะ
ต่าง ๆ ที่จะเป็นประทีปส่องทางธรรมให้ก้าวเดินต่อไปค่ะ
พระนิพพานนั้นไม่มีอยู่ที่อื่นไกลเลยก็มีอยู่ที่จิตที่ใจนั่นเอง
