ในการทำสมาธินั้นพระอาจารย์หลวงพ่อสอนว่าขยันก็ทำขี้เกียจก็ทำจึงจะสำเร็จฟังดูก็เข้าใจดีแต่พอมาปฎิบัติก็พบกับตัวเองว่าไอ้ตัวขี้เกียจเนี่ยมันมีข้ออ้างสารพัดจนมันสามารถชนะเราไปได้ในบางครั้งเหมือนกัน เฮ้อ ร้ายจริงๆ
ด้วยใจเชื่อมั่นและศรัทธา
( ๕๕๕ เป็นกันทุกคนเลย ก็ตั้งสัจจะกับตัวเอง สิครับ ว่าจะเป็นยังไง ๆ ๆ ๆ ก็ ต้องทำสมาธิ 
ความขยันเป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า ส่วนความขี้เกียจเป็นคำสอนของผุ้ไม่หวังดีกับเรา ถ้าวันไหนมันขยันก็ทำมากหน่อย ถ้ามันขี้เกียจก็ทำน้อยหน่อย ต้องสู้จึงจะชนะ เวลานั่งให้อธิษฐานเป็นอย่างน้อย....นาที แต่ถ้าเราขยันจะนั่งนานกว่านั้นก็ไม่เป็นไรนี่ อย่าไปอธิษฐานมากถ้ายังไม่ได้หลักใจ ถ้าทำไม่ถึงเมื่อเสียสัจก็จะฟุ้งซ่านหนักเข้าไปอีก ตั้งให้น้อยไว้แต่ทำให้เกินทุกครั้ง ความขี้เกียจมีกันทุกคนเพราะเมื่อหมดความขี้เกียจก็เป็นพระอรหันต์ ผมเคยนั่งถึงสี่ชั่วโมงทั่งๆที่จิตไม่สงบและตั้งใจนั่งเพียงหนึ่งชั่วโมง รู้สึกว่าได้กำลังใจมาก มีครั้งหนึ่งเกิดฮึกเหิมอธิษฐานนั้งตลอดรุ่งผลก็คือล้มไม่เป็นท่านั่งได้เพียงชั่วโมงกว่า ทำให้เสียผู้เสียคนมาจนทุกวันนี้ จึงอยากให้คุณนำวิธีการข้างต้นมาใช้ดีกว่า อย่าเอาอย่างผม ผู่้ไม่เป็นท่า
มีหลายเรื่องที่ไม่เข้าใจ แต่ก็พร้อมที่จะเรียนรู้เสมอ รวมทั้งข้อความลงท้ายนี้ด้วย
